บทที่ 72 หัวใจที่ริษยา (13)

“พ่อไม่ได้ตายค่ะ แต่สามีตายแล้ว ตายไปแล้วและคงไม่มีวันกลับมา” แม้สะอึกสะอื้น เจ็บหนึบในหัวใจแต่ก็อดที่จะประชดประชันไม่ได้ ไม่รู้ว่าทำไมต้องมาตะคอกใส่หล่อนด้วย จะมาเฝ้าถามทำไมในเมื่อเขากำลังจะขอหย่า     

           “รัมภา” หัวใจดังไฟเผา ไฟโทสะกำลังเผาไหม้ ยิ่งได้ฟังถ้อยคำที่กล้าแกร่งยิ่งทำให้เขาอยากจ...